Jun 26, 2012

အေရွာင္ႏွင့္ အေဆာင္မ်ား

ကုန္သည္အိမ္မ်ားတြင္ ပေလြမႈတ္ျခင္း၊ ေလခၽြန္ျခင္း မျပဳလုပ္ရ။ လာဘ္တိတ္တတ္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။ ဇီးကြက္မ်ား ရပ္ရြာတြင္ ေအာ္ျမည္ပါက ႏွာေစး ေခ်ာင္းဆိုးျဖစ္တတ္သည္။ အိမ္ရွင္ခြင့္မျပဳပဲ ေယာက်ာ္း၏ သီးသန္႔ေနရာသို႔ မသြားရ။ အိမ္ေပၚတက္လွ်င္ ဖိနပ္ခၽြတ္ရသည္။ ေကၽြးေမြးဧည္ဝတ္ျပဳေသာ အစားအစာ၊ လက္ဖက္ရည္မ်ားကို စားသံုးမွ သေဘာက်သည္. မစားပဲေနလွ်င္ ႐ိုင္းစိုင္းသည္ဟု ယူဆၾကသည္။ ရွမ္းအမ်ိဳးသားမ်ားသည္ စီးပြားေရးႏွင့္သက္ဆုိင္ေသာ ႐ိုးရာဓေလ့မ်ားကို ျပဳလုပ္ေလ့ရွိသည္။ ယင္းတို႔မွာ အထူးသျဖင္ လယ္ယာမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္သည္။

မိုးဦးက် လယ္ေတာဆင္းခ်ိန္တြင္ မိုးမမွန္၊ ေလမမွတ္ျဖစ္ခဲ့ေသာ္ လြန္ဆြဲျခင္း ယံုၾကည္ကိုးစားရာ ဘုရား၊ နတ္တို႔အား ပူေဇာ္ပသျခင္း ျပဳသည္။ လယ္ယာမ်ားတြင္ ပိုးမႊားက်ေရာက္သျဖင့္ စိုက္ပ်ိဳးထားေသာ ေကာက္ပဲသီးႏွံမ်ား မေအာင္ျမင္ေသာအခါ မိမိတို႔ မေကာင္းမႈ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ အျပစ္တို႔မွ ခြင့္လႊတ္ရန္ ေတာင္းပန္ျခင္း၊ လယ္ယာမ်ားတြင္ ဖ်က္ဆီးအံ့ေသာ မေကာင္းမႈ အကုသိုလ္မ်ား ပေပ်ာက္ရန္ နတ္ပူေဇာ္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေလ့ရွိသည္။

လယ္ထြန္ျခင္း၊ ေကာက္စိုက္ျခင္းမ်ားကိုလည္း ေန႔ေကာင္းေန႔ျမတ္ ေရြးခ်ယ္ျပဳလုပ္ေလ့ရွိသည္။ ေတာ္သလင္းလ ေက်ာ္လွ်င္ ေကာက္မစိုက္၊ စိုက္လွ်င္ သီးႏံွမထြက္ဟု ယူဆသည္။

စပါးမ်ားရိတ္သိမ္းၿပီးေနာက္ စပါးတင္းေရ ပိုမိုထြက္ရန္ လယ္ကြင္းထဲတြင္ မီးထြန္းၿပီး ဆုေတာင္း ပသေလ့ရွိသည္။ ေကာက္လိႈင္းစည္းမ်ား စုပံုၿပီး စပါးမနယ္မီ စပါးႏွံမ်ားကို ပုခိုင္ခိုင္ေခၚ ဘိုးဥႀကီး၊ ဘြားဥႀကီးဟု အမည္တပ္ထားေသာ ၾကက္ဥျပဳတ္ ႏွစ္လံုးႏွင့္ မုန္႔မ်ား တင္သရသည္။

စပါးမ်ားကို အိမ္သို႔ သယ္ယူေသာအခါတြင္ လယ္ကြင္း ယာခင္းမွ် အိမ္အထိ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္ စပါးပံုကေလးမ်ား အနည္းငယ္ ပံုခ်ထားေလ့ရွိသည္။ ထိုသို႔ ပံုထားျခင္းမွာ ေက်းငွက္သတၱဝါ အေပါင္းတို႔ႏွင့္ ေဝမွ်စားျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ လမ္းခရီး၌ အစားအစာ ျပတ္သူမ်ားအား စပါးရွိေသာ ေနရာသို႔ အလြယ္တကူ ရွာေဖြႏိုင္ရန္ လမ္းျပအျဖစ္ ပံုထားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

မွတ္ခ်က္ ။ ။